Het verhaal van Pip

In de box ligt een vrolijk lachende baby, met haar blozende bolle wangetjes en blonde haartjes ziet ze eruit als een gezonde, Hollandse baby. Haar naam is Pip.

Pip zag er niet altijd zo gezond uit. Ze werd 7 weken te vroeg geboren en lag 4 weken in de couveuse. Haar ouders en broertje waren dolblij toen ze eindelijk naar huis mocht.

Toen ze net een week thuis was, werd ze erg verkouden. Aanvankelijk dachten haar ouders aan een gewone verkoudheid, maar al snel wilde Pip haar flesjes niet meer drinken en bleef ze hoesten en piepen. ’s Nachts werd ze vreselijk benauwd. Ze kon bijna niet meer ademhalen en zag blauw. Haar ouders kwamen opnieuw met haar terecht in het regionale ziekenhuis, waar Pip zo lang in de couveuse had gelegen. Iets wat ze hoopten niet meer mee te hoeven maken. Na vele onderzoeken bleek uiteindelijk dat Pip het RS virus had. Dit is een luchtweginfectie die vaker voorkomt bij (te vroeg geboren) baby’s en erg gevaarlijk kan zijn. Baby’s kunnen hier zelfs aan overlijden.

Pip kwam in het regionale ziekenhuis aan de beademing en aan de hartbewaking te liggen. Het ging niet goed met haar, ze bleef duidelijk zeer veel moeite met ademen houden. Uiteindelijk besliste het regionale ziekenhuis dat zij Pip niet de zorg kon bieden die zij nodig had. Ze moest naar de intensive care afdeling van een academisch ziekenhuis, waar ze haar wel de juiste intensieve zorg zouden kunnen geven.

Pip werd opgehaald door het intensive care team van het academisch ziekenhuis. Daar komt heel wat bij kijken. De speciale intensive care ambulance kwam naar het regionale ziekenhuis, er was een bestuurder, een IC arts en een IC verpleegkundige. Met z’n allen zorgden zij ervoor dat Pip veilig weggebracht kon worden naar dat grote ziekenhuis, waarbij ook onderweg optimale intensieve zorg kon worden geboden. Wederom moest Pip overgelaten worden aan de zorg van een ander, wat haar ouders als zeer emotioneel hebben ervaren.

Na aankomst in het academisch ziekenhuis werden de ouders gelukkig enigszins gerustgesteld door de IC arts. Deze zei hen: “Pip is zeer ernstig ziek, maar ze is niet in levensgevaar.” Deze woorden bleven de ouders heel goed bij tijdens de opname van Pip op de intensive care afdeling. Bij aankomst in het academisch ziekenhuis werd hun kindje immers omringd door al die apparatuur, lag ze aan allerlei draden en monitoren en zei men dat er nu niets anders gedaan kon worden dan “afwachten”. Pip’s longen werden uitgezogen en ze werd beademd. Pip kreeg medicatie en pijnstilling. Haar lichaampje moest de rest doen.

“De kinder IC is een hele andere wereld. Totaal anders dan het regionale “gewone” ziekenhuis. De artsen en verpleegkundigen zijn volledig gericht op je ernstig zieke kind en nemen ook heel veel tijd voor ons, de ouders. Ze zijn heel zorgzaam naar Pip geweest, maar ook naar ons. De verpleegkundigen zijn een gemêleerde groep mensen die allen zeer warm en betrokken overkomen. Pip werd één op één verzorgd. Aan haar bedje waren elke dag dezelfde verpleegkundigen te zien. Ook de communicatie op de IC afdeling verliep ontzettend goed en is zeer professioneel georganiseerd”, aldus de ouders van Pip.

Uiteindelijk ging het beter met Pip. “Op het moment dat je kindje wat beter is en fit genoeg om vervoerd te worden, ga je terug naar het regionale ziekenhuis waar je vandaan komt. Dat was wel even wennen. Het academische ziekenhuis, en met name de IC afdeling, voelde zo veilig. Er liggen alleen maar ernstig zieke kindjes en er wordt maximale zorg geboden.”

“Wij zijn heel dankbaar dat het nu zo goed gaat met Pip en hebben niets dan lof voor de kinder intensive care afdeling van het academische ziekenhuis.”

“Wij werken dan ook graag mee aan het opzetten van de Stichting Kinder Intensive Care – SKIC, om te zorgen dat de zorg voor deze zeer ernstig zieke kindjes, die al heel intensief en optimaal is, nog beter kan worden.”

SKIC is de ouders van Pip zeer dankbaar dat zij een kijkje mochten nemen achter het verhaal van de IC opname van Pip, wat voor hen een zeer zware en moeilijke periode is geweest. Het stelt SKIC in staat aan toekomstige donateurs mede duidelijk te maken wat er allemaal speelt op een kinder intensive care afdeling.

SKIC gebruikt cookies om de website goed te laten functioneren. Lees over ons cookiebeleid. Sluiten